Orcza boldo w leczeniu wątroby


Zastosowanie Orczy boldo w leczeniu wątroby i dróg żółciowych

Jest to dwupienny krzew lub drzewo o cienkich gałęziach z naprzeciwległymi sercowatymi liśćmi, które mają silny aromat. Występuje w Chile i części Peru na stokach gór.

Surowcem leczniczym są tutaj liście.

Związki czynne w liściach Orczy boldo:

  • zespół alkaloidów aporfinowych (0,2%-0,5%) – około 12 związków, głównie boldyna,leurotetanina i laurolitsina;
  • zespół flawonoidów (ok. 0,1%) – m.in. peumozyd, boldozyd, fragozyd;
  • olejek eteryczny (2%-3%) zawiera znaczne ilości cinerolu, askarydolu i cymolu.

Działanie lecznicze wyciągów z Orczy boldo

Działanie żółciotwórcze i rozkurczowe:

Działanie pobudzające łaknienie:

  • wskutek zwiększenia sekrecji soku żołądkowego oraz dopływu żółci dochodzi do pobudzenia czynności trawiennych i przyswajania substancji tłuszczowych, a także innych związków rozpuszczalnych w tłuszczach (np. niektórych witamin, cholesterolu).

Działanie moczopędne:

  • zależy ono od obecności w surowcu flawonoidów oraz olejku eterycznego, który ma silne własności odkażające na drogi moczowe.

Uwaga! Tylko alkoholowe wyciągi z liści orczy zawierają olejek eteryczny.

Zakres stosowania leczniczego Orczy boldo

Zaleca się stosowanie wyciągów z Orczy boldo w osłabieniu czynności wątroby, zmniejszeniu zdolności wytwarzania potrzebnych ilości żółci, osłabieniu czynności pęcherzyka żółciowego, dyskinezie dróg żółciowych i przewodu pokarmowego, w dolegliwościach po usunięciu pęcherzyka żółciowego oraz w różnych objawach wskazujących na niestrawność – m.in. wzdęcia, ból brzucha, odbijanie, niesmak w ustach, nudności.

Dawkowanie wyciągów z Orczy boldo

Dawka liści Orczy boldo wynosi 3 g lub równoważna ilość w przetworach.

Uwaga! Przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek oraz ostre stany zapalne i owrzodzenia żołądka i jelit.

Boldyna – główny składnik leczniczy Orczy boldo

Jest to główny alkaloid w liściach Orczy boldo.  Substancja ta została wyizolowana w 1872 roku przez Bourgoin.

Publikowane od wielu lat badania tego związku wykazały, że ma on następujące własności:

  • żółciotwórcze (pobudza hepatocyty wątrobowe do zwiększania wytwarzania żółci);
  • hepatoochronne ( ochrania miąższ wątroby przed wewnętrznymi toksynami, a także przed szkodliwym wolnymi rodnikami tlenowymi).

To działanie antyoksydacyjne jest dostatecznie intensywne, aby ochronić wątrobę, gdyż boldyna podlega w organizmie procesom farmakokinetycznym pierwszego rzędu, bowiem podana doustnie jest szybko resorbowana i preferencyjnie gromadzi się w wątrobie, gdzie osiąga skuteczne stężenie;.

  • moczopędne (zwiększa się objętość wydalanego moczu, wraz z nim rozpuszczalne w środowisku wodnym zbędne związki metaboliczne – m.in. kwas moczowy).

Jak dawkować?

Dzienna dawka wynosi 3-4 mg, które należy podzielić na porcje.

Boldynę stosuje się jako aktywny składnik preparatów wątrobowych i żołądkowo-jelitowych, zwykle w połączeniu z innymi substancjami współdziałającymi synergicznie.

ostropest witalny Jeśli chcesz mieć zdrową wątrobę i woreczek żółciowy przeczytanie tej strony może być najlepiej zainwestowanymi minutami w Twoim życiu»

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s